Ηφαίστεια και αεροπλάνα: πρώτα απ' όλα η ασφάλεια

Και κάτι από την Ε।Ε για τις αεροπορικές μετακινήσεις।

Όσο υπάρχουν 27 διαφορετικοί εναέριοι χώροι στην Ευρώπη, ο συντονισμός των πτήσεων δεν θα φθάσει ποτέ σε τέλειο επίπεδο, συμφώνησαν οι ευρωβουλευτές στη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στην ολομέλεια του ΕΚ, τονίζοντας ότι η δημιουργία πραγματικά "Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού", με κοινή οργάνωση της εναέριας κυκλοφορίας, είναι απαραίτητη, όπως απαραίτητες είναι οι επενδύσεις στους σιδηροδρόμους πολύ υψηλών ταχυτήτων.
Η κρίση που προκάλεσε στις αερομεταφορές στην Ευρώπη το ηφαιστειακό νέφος συζητήθηκε στις 20 Απριλίου στην ολομέλεια του ΕΚ στο Στρασβούργο και σε δηλώσεις που μας έκαναν στη συνέχεια, συμφώνησαν πως τα κράτη μέλη έπραξαν ορθά να προτάξουν την ασφάλεια. Επεσήμαναν όμως και την ανάγκη για καλύτερη διασύνδεση των σιδηροδρομικών δικτύων καθώς και για ταχύτερη εφαρμογή του "Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού" που προβλέπει την κεντρική διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας στην Ευρώπη, καθιστώντας ορθολογικότερη τη ροή της κυκλοφορίας. Σήμερα ο εναέριος χώρος είναι κατανεμημένος μεταξύ των "27" της Ένωσης, με την ευρωπαϊκή υπηρεσία ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, Eurocontrol, να περιορίζεται σε ουσιαστικά συμβουλευτικό ρόλο.
Ο Mathieu Grosch (ΕΛΚ, Βέλγιο) της επιτροπής Μεταφορών μας δήλωσε ότι "τα κράτη μέλη δεν μπόρεσαν να απαντήσουν αποτελεσματικά στο πρόβλημα που δημιούργησε το ηφαίστειο επειδή υπεύθυνες για τη διαχείριση του εναέριου χώρου της ΕΕ παραμένουν οι 27 διαφορετικές εθνικές αρχές".
Η Eurocontrol σημείωσε, έχει ακόμα συμβουλευτικό ρόλο χωρίς καμία αρμοδιότητα να λαμβάνει αποφάσεις για το σύνολο του εναέριου χώρου της ΕΕ. Η λύση σε αυτό το πρόβλημα δεν είναι άλλη από τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό που θα εναρμονίσει τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας, με τεράστια οφέλη σε όλους τους τομείς, ακόμα και τον περιβαλλοντικό καθώς υπολογίζεται ότι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τα αεροπλάνα μπορούν να μειωθούν μέχρι και κατά 16 εκατομμύρια τόνους ετησίως λόγω της αποτελεσματικότερης διαχείρισης της κυκλοφορίας. Θα μπορούσε δε να της δοθεί και η δυνατότητα διαχείρισης κρίσεων, συμπληρώνει.
Η Christine de Veyrac (ΕΛΚ, Γαλλία), της ιδίας επιτροπής, επικρότησε την απόφαση να κλείσει ο εναέριος χώρος, όμως τόνισε κι εκείνη ότι "πρέπει να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό".
Από την πλευρά των Σοσιαλιστών, η αντιπρόεδρος της επιτροπής Μεταφορών Silvia Adriana Ţicău (Ρουμανία) επεσήμανε ότι "παγιδευμένοι, οι επιβάτες συχνά βρέθηκαν χωρίς καμία ενημέρωση, ούτε καν για τα δικαιώματά τους σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία". Καλύτερη διασύνδεση των μεταφορικών δικτύων των κρατών μελών θα είχε επιτρέψει, για παράδειγμα, να διοχετευθούν καλύτερα οι επιβάτες προς τους σιδηροδρόμους, ενώ ζητά να δημιουργηθούν ειδικοί πανευρωπαϊκοί "διάδρομοι" για τις εμπορευματικές σιδηροδρομικές μεταφορές και την ακτοπλοΐα, να αναπτυχθεί η ποτάμια ναυσιπλοΐα και να συνδεθούν όλες οι πρωτεύουσες της ΕΕ μεταξύ τους με σιδηροδρομικές γραμμές πολύ υψηλών ταχυτήτων.
"Σίγουρα κοστίζουν πολύ όλα αυτά" αναγνώρισε, όμως "όπως είδαμε αυτές τις ημέρες το κόστος της μη ύπαρξής τους είναι ακόμα υψηλότερο".
Για τους Φιλελευθέρους, η αντιπρόεδρος της επιτροπής Περιβάλλοντος, Corinne Lepage (Γαλλία) σημείωσε ότι στην ουσία ίσχυσε η αρχή της πρόληψης και αυτή, σε ότι αφορά την ασφάλεια, ήταν η ακολουθητέα τακτική και στο πλαίσιο αυτό η Eurocontrol δεν έπραξε παρά το καθήκον της.

Η φιμωμένη είδηση

Αν και παλιό καλό είναι να θυμόμαστε τέτοια πράγματα (ιδιαίτερα στους καιρούς που ζούμε).

Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το
δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς।Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα,
αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ.
Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές
έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων! Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων। Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την
στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η
ένδειξη 'Embedding disabled by request')

Δείτε το βίντεο εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=jglCyU8TPJw

ΗΠΑ: Κέρδη 335% λόγω... οικονομικής κρίσης!

«Αποπληξία κινδυνεύει να πάθει όποιος διαβάζει την περιβόητη λίστα των 500 μεγαλύτερων επιχειρήσεων των ΗΠΑ που δημοσιεύει κάθε χρόνο το αμερικανικό οικονομικό περιοδικό «Φόρτσιουν».
Διαπιστώνει εμβρόντητος ότι την ώρα που μαίνεται η κρίση και που δεκάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι απολύονται στα ανεπτυγμένα βιομηχανικά κράτη, ενώ χώρες ολόκληρες βυθίζονται βαθύτερα στο τέλμα του δημόσιου χρέους και λαοί απειλούνται με κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου τους, οι επιχειρηματικοί κολοσσοί των ΗΠΑ κυριολεκτικά... θησαυρίζουν με πρωτοφανείς ρυθμούς εκμεταλλευόμενοι ακριβώς την κρίση!
Οι αριθμοί είναι συντριπτικοί, αλλά και ανατριχιαστικοί ταυτόχρονα. Οι συνολικές πωλήσεις αυτών των 500 γιγάντων παρουσίασαν κατά το 2009 συνολική πτώση πωλήσεων έναντι του 2008 κατά 8,7%.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πτώση εδώ και τριάντα ολόκληρα χρόνια - από το 1983, ακριβέστερα. Πτώση πωλήσεων, άρα πτώση και των κερδών, σκέπτεται ο κοινός νους. Λάθος. Λάθος μεγάλο: το 2009 οι 500 αυτοί επιχειρηματικοί όμιλοι σημείωσαν απίστευτη... έκρηξη κερδών!
Όσο και αν ακούγεται απίστευτο, μέσα στο έτος της κρίσης, το 2009, τα κέρδη αυτών των 500 αμερικανικών κολοσσών αυξήθηκαν έναντι του 2008 κατά... 335%! Οχι, δεν πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους. Αύξηση κερδών 335% με πτώση του τζίρου κατά 8,7%! Η δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση εδώ και εξήντα χρόνια!
Εδώ αρχίζει το ανατριχιαστικό μέρος αυτής της ιστορίας. Αφού ο τζίρος μειώθηκε και τα κέρδη απογειώθηκαν, είναι προφανές ότι μειώθηκαν τα έξοδα των επιχειρήσεων. Με ποιο τρόπο; Με τον απλούστερο: τη μαζική σφαγή των εργαζομένων. Αυτές οι 500 επιχειρήσεις που μέσα στο 2009 συσσώρευσαν αστρονομικά κέρδη... απέλυσαν 821.000 εργαζόμενους!
Πρόκειται για φρικιαστικό δείγμα της κοινωνικής αναλγησίας του συστήματος, αλλά και της θεαματικής αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου υπέρ των πλουσίων και εις βάρος των εργαζομένων που συντελείται στο πλαίσιο της κρίσης.
Εκεί δε που γίνεται κανείς κυριολεκτικά έξαλλος είναι όταν βλέπει στην πρώτη δεκάδα των 500 να επανέρχονται η Μπανκ οβ Αμέρικα και η Τζ. Π. Μόργκαν Τσέις (στις θέσεις 5 και 9 αντιστοίχως).
Πρόκειται για δύο τράπεζες που έναν χρόνο νωρίτερα βρίσκονταν στα όρια της χρεοκοπίας και διασώθηκαν απορροφώντας δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια κρατικής στήριξης - παίρνοντας δηλαδή μέσω της αμερικανικής κυβέρνησης όλους τους φόρους που κατέβαλαν στο κράτος δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανοί πολίτες για σχολεία, νοσοκομεία, δρόμους κ.λπ.
Τα "λαμόγια" του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος μπορεί να προκάλεσαν την παγκόσμια κρίση μαζί με τους Ευρωπαίους ομοίους τους, αλλά πάντως σήμερα κάνουν πάρτι. Η Γκόλντμαν Ζαξ για παράδειγμα, η διαβόητη αμερικανική επενδυτική τράπεζα, σημείωσε αύξηση κερδών το πρώτο τρίμηνο του 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009 κατά 91%! (...)
Πρόκειται για μία τράπεζα που ενεργεί επί αδρά αμοιβή ως σύμβουλος όχι μόνο των κυβερνήσεων της Ελλάδας, αλλά και εκείνων της Γερμανίας, της Βρετανίας και πολλών άλλων ευρωπαϊκών κρατών, οι οποίες αισθάνονται τρομοκρατημένες τώρα από τις αποκαλύψεις για τις πράξεις της και προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν».
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ Από το «ΕΘΝΟΣ»

Με τα τρακτέρ... στο Παρίσι

Με... τρακτέρ γέμισε χθες το Παρίσι, όπου τουλάχιστον 10.000 αγρότες διαδήλωσαν χθες, διαμαρτυρόμενοι για την πτώση των τιμών των σιτηρών που συμπαρασύρει και τα εισοδήματά τους.

«Σαρκό στη δουλειά, μην ξεπουλήσεις τη γεωργία σου», ανέγραφαν τα πανό που είχαν υψώσει οι διαδηλωτές, καταφέροντας ένα ακόμα ισχυρό πλήγμα στον Γάλλο πρόεδρο, που βλέπει πλέον τη δημοτικότητά του να βουλιάζει στο ναδίρ. Διαδηλώσεις που προκάλεσαν δονήσεις στη γαλλική πρωτεύουσα μία μέρα πριν από την επίσκεψη του Επιτρόπου της Ε.Ε. για τη Γεωργία.

Η μέση τιμή των σιτηρών μειώθηκε πέρσι στη Γαλλία κατά 25%, ενώ τα εισοδήματα των αγροτών συρρικνώθηκαν κατά 51%. Εξέλιξη που προκαλεί την έντονη δυσφορία των αγροτών που απαιτούν από την κυβέρνηση τη λήψη άμεσων μέτρων, όπως επιδότηση των εξαγωγών, εξαιρέσεις από περιβαλλοντικές, κοινωνικές και φορολογικές επιβαρύνσεις αλλά και διατήρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (από την οποία απορροφούν το 20% των επιδοτήσεων). Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα πως τόσο σε βίντεο όσο και σε φωτογραφίες από γαλλικά site είδαμε να έχουν χαράξει ειδικές γραμμές για να κινούνται μέσα σε αυτές τα τρακτέρ. Και εμείς εδώ δεν μπορούμε να βολέψουμε 10 - 20 τρακτέρ να κατέβουν μέχρι το ΥΜΑΘ!!!!!!

28 Απριλίου: Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία

Δουλεύουμε και όπως φαίνεται θα δουλεύουμε για πολλά χρόνια και όμως σε πολλές περιπτώσεις αν πάθουμε κάποιο εργατικό ατύχημα δεν είμαστε καλυμμένοι. Σαν να λέμε ότι δουλεύουμε με δική μας ευθύνη... Το θέμα τέθηκε και στο Ευρωκοινοβούλιο με αφορμή την αυριανή μέρα.

Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια εργαζόμενοι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο από επαγγελματικές ασθένειες και εργατικά ατυχήματα. Ταυτόχρονα 270 εκατομμύρια εργαζόμενοι υφίστανται εργατικό ατύχημα, ενώ 160 εκατομμύρια υποφέρουν από επαγγελματικές ασθένειες, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 1000 εργαζόμενοι μέχρι το τέλος της σημερινής ημέρας-της Παγκόσμιας Ημέρας για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία θα έχουν υποστεί εργατικό ατύχημα. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης κάθε 3.5 λεπτά ένας εργαζόμενος χάνει τη ζωή του σε χώρους εργασίας και περισσότεροι από 160.000 άνθρωποι πεθαίνουν από αιτίες σχετιζόμενες με την εργασία σε ετήσια βάση.Κάθε εργατικό ατύχημα ή επαγγελματική νόσος αποτελεί μεγάλο πλήγμα στα θεμέλια του οικοδομήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς υπονομεύονται με τον πλέον τραγικό τρόπο οι ανθρωπιστικές αξίες, που πρέπει να τη διέπουν. Το δικαίωμα στην υγεία και την ασφάλεια στην εργασία είναι αναφαίρετο και αδιαπραγμάτευτο κεκτημένο εργασιακό δικαίωμα. Η πλειοψηφία των ατυχημάτων και των νόσων, που είτε στερούν τη ζωή είτε υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των ευρωπαίων εργαζομένων μπορεί να προληφθεί αρκεί οι εργοδότες να συμμορφώνονται με τους αντίστοιχους κανόνες, ώστε να τηρούνται απαρέγκλιτα οι όροι υγιεινής και ασφάλειας σε κάθε εργασιακό χώρο και να καταρτίζονται υπεύθυνα οι μελέτες πρόληψης κινδύνου από κάθε επιχείρηση με την ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων σε αυτές. Είναι καθήκον τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και των εθνικών κυβερνήσεων να καταρτίζουν τους κατάλληλους νόμους, να τους επικαιροποιούν και να φροντίσουν ότι εφαρμόζονται σωστά και χωρίς διακρίσεις. Η διασφάλιση, άλλωστε, της ποιοτικής εργασίας αποτελεί τη συνισταμένη μιας κοινωνικά δίκαιης και ευνομούμενης πολιτείας και μιας ανταγωνιστικής και αειφόρου οικονομίας.

Τρίτη και 13

Το "μαύρο πρόβατο" του ημερολογίου. Η μέρα που πολλοί εύχονται να περάσει και να μην ξανάρθει...

Προληπτικοί και δεισιδαίμονες χαρακτηρίζουν την Τρίτη (Παρασκευή για κάποιους) και 13 σαν μια μέρα κακότυχη και «μαύρη». Συγκεκριμένα Έλληνες και Ισπανοί έχουν την πρόληψη της Τρίτης, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους λαούς που έχουν την Παρασκευή.

Για τους Έλληνες η Τρίτη είναι δυσοίωνη διότι είναι η μέρα που η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε 2 φορές. Η πρώτη το 1204, από τους Σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας ( Τρίτη 13 Απριλίου 1204 ) και επίσης από τον Μωάμεθ τον Β’ τον Πορθητή (Τρίτη 29 Μαΐου 1453)

Από την τελευταία και οριστική άλωση το 1453 γιορτές και γλέντια δεν γίνονταν ποτέ Τρίτη και τα σπιτικά παρέμεναν κλειστά για τους επισκέπτες –ήταν ένας τρόπος για να μη ξεχάσουμε ως έθνος τη μελανή εκείνη μέρα της ελληνικής ιστορίας.

Η κακοτυχία της Παρασκευής είναι μια ξενόφερτη για εμάς δεισιδαιμονία. Προέρχεται ίσως από την ημέρα εξολόθρευσης του Τάγματος των Ναϊτών, Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307 (εδώ ξανά βλέπουμε και το 13), από τον στρατό του βασιλιά Φιλίππου της Γαλλίας. Επιπλέον λέγεται πως ήταν μέρα Παρασκευή όταν η Εύα έδωσε στον Αδάμ τον απαγορευμένο καρπό, με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν από τον Παράδεισο, Παρασκευή όταν η μεγάλη πλημμύρα της Βίβλου αφάνισε τα μιασματικά όντα της γης και, η μέρα που ο Χριστός σταυρώθηκε ήταν επίσης Παρασκευή.

Ο αριθμός 13 χαρακτηρίζεται ως γρουσούζικος από πολύ παλιά και στην συνέχεια συνδυάστηκε με τις «μαύρες» ημέρες (Τρίτη και Παρασκευή) και γεννήθηκαν σωρεία προλήψεων που παιδεύουν το μυαλό μας ως σήμερα.

Οι σχετικές με το 13 προλήψεις δημιουργήθηκαν με την ανακάλυψη του δωδεκαδικού συστήματος, σύμφωνα με το οποίο το 12 είναι ο τέλειος αριθμός: 12 οι ώρες της μέρας και της νύχτας, 12 οι μήνες, τα ζώδια, 12 και οι άθλοι του Ηρακλή! Με την προσθήκη του αριθμού «ένα» σ’ αυτό το ιερό 12 σχηματιζόταν η αρχή ενός νέου κύκλου. Το συμβολικό αυτό άλμα προς το καινούριο «άγνωστο», που αντιπροσώπευε ο αριθμός 13, προκάλεσε ανησυχία στους ανθρώπους κι έτσι άρχισαν να του αποδίδουν ευθύνες για τα ατυχή συμβάντα. Ο Φίλιππος Β’ της Μακεδονίας λέγεται πως πέθανε αφότου τοποθέτησε το άγαλμά του δίπλα σε αυτά των δώδεκα θεών του Ολύμπου. Σύμφωνα με τις χριστιανικές θεωρίες στο μυστικό δείπνο παρίστανται 12 μαθητές και ο 13ος συνδαιτυμόνας ήταν ο Ιησούς. (Και τον Ιησού να μετρούσαμε ως πρώτο, ο 13ος θα ήταν ο Ιούδας..). Το 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αναφέρεται στο θηρίο και τον Αντίχριστο, τα δύο δημιουργήματα του Διαβόλου. Ο αριθμός 13 φιγουράρει στην πιο κακότυχη κάρτα των ταρό, τον θάνατο.

Γενικότερα, το δεκατρία μπορεί να θεωρείται “κακός” αριθμός απλά επειδή είναι μία μονάδα πάνω απ’ το δώδεκα το οποίο είναι δημοφιλές σε πολλούς πολιτισμούς. Όταν μία ομάδα δεκατριών αντικειμένων διαιρεθεί στα δύο, στα τρία, στα τέσσερα ή στα έξι, πάντα ένα αντικείμενο περισσεύει. Το «κακό»! Δώδεκα είναι οι μήνες, 12x2 οι ώρες, 12 οι Θεοί του Ολύμπου , 12 και οι μαθητές του Χριστού. Το «άγνωστο» που αντιπροσώπευε ο αριθμός 13, έκανε τους ανθρώπους να αρχίζουν να τον συνδέουν με άσχημα γεγονότα της ζωής τους.

Για παράδειγμα: Στο Μυστικό Δείπνο παρίστανται 12 μαθητές και ο Χριστός. Μετρώντας ως Πρώτο τον Ιησού 13ος θα ήταν ο Ιούδας. Το 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αναφέρεται στο θηρίο και τον Αντίχριστο, τα δύο δημιουργήματα του Διαβόλου. Ο αριθμός 13 φιγουράρει στην πιο κακότυχη κάρτα των ταρό, τον θάνατο.

Βερολίνο για τρεις μέρες

Από τη μία τα προσβλητικά για τη χώρα σχόλια και από την άλλη το κλίμα που είχε δημιουργηθεί, θέλοντας και μη φτάσαμε στο Βερολίνο προκατειλημμένοι. Όμως, δεν δικαιωθήκαμε. Ασχέτως με την πολιτική, που δεν μας αφορά κιόλας, το Βερολίνο είναι μια εξαιρετική πόλη. Μια πόλη που το παλιό συνυπάρχει με το μοντέρνο και η δύση δένει με την ανατολή (δεδομένου ότι μέχρι το '89 ένα τείχος χώριζε την πόλη). Και όμως το Βερολίνο ανέκαμψε, προχώρησε μπροστά. Το ίδιο έκανε και μετά το Β' Παγκόσμιο, αν και κατεστραμμένο ολοσχερώς.

Ας αφήσουμε όμως την ιστορία για να μπούμε στο δια ταύτα. Τρείς μέρες στο Βερολίνο λοιπόν και πολλά πράγματα να κάνεις. Μέναμε στη δυτική πλευρά, στην Κουρφούστενταμ (τον πιο εμπορικό δρόμο), δίπλα στην εκκλησία του Γουλίέλμου (μνημείο των βομβαρδισμών) και πολύ κοντά στο ζωολογικό κήπο. Στο Βερολίνο αξίζει να περπατήσεις, να δεις τα μεγάλα πάρκα, τα παλιά κτίρια και τελικά να καταλήξεις είτε σε κάποιο αξιόλογο μουσείο ή σε κάποια μπυραρία για βερολινέζικη μπύρα και φαγητό... Εμείς περπατήσαμε, χιλιόμετρα, και ενώ το χιόνι έπεφτε ασταμάτητα!

Την επομένη προτιμήσαμε να δούμε τη θέα από τον Πύργο της Τηλεόρασης, στην ανατολική πλευρά. Ανεβήκαμε με ένα ασανσέρ που σ παραταγμένα ου προκαλούσε ίλιγγο και θαυμάσαμε όλη την πόλη από ψηλά. Στη συνέχεια βρεθήκαμε στο DDR όπου η ζωή στην κομμουνιστική Γερμανία ζωντανεύει σε ένα διαδραστικό μουσείο. Ρούχα, παιχνίδια, καθημερινά είδη, ένα σπίτι ακόμα και ένα αυτοκίνητο, όλα παρεταγμένα για να σου δείξουν πως ζούσαν τότε (πρόταση, να δείτε το έργο "Οι ζωές των άλλων", φανταστικό).

Μετά σειρά είχε το νησί των μουσείων. Πολλά μουσεία, κάθε είδους, σε ένα χώρο συγκεντρωμένα. Επιλέξαμε το μουσείο της Περγάμου, που φιλοξενεί το Βωμό της Περγάμου, ο οποίος μεταφέρθηκε εκεί κομμάτι - κομμάτι και το Neus Museum, στο οποίο βρίσκεται η φημισμένη προτομή της Νεφερτίτης. Αιγυπτιακά, ελληνικά, ρωμαϊκά και βαβυλωνιακά εκθέματα εναλλάσσονταν ( η αλήθεια είναι πως προσβληθήκαμε λίγο ως Έλληνες για όλα όσα μας έχουν πάρει). Τελειώνοντας την περιήγηση στα μουσεία διασχίσαμε την Unter den Linden για να βρεθούμε στην Πύλη του Βραδεμβούργου και από εκεί στο Sony Centre (μοναδική εμπειρία η τρισδιάστατη τηλεόραση της Sony - ακόμη δεν έφτασε Ελλάδα).

Την τρίτη και τελευταία μέρα φύγαμε από το Βερολίνο για να πάμε στο Spandau, περιοχή λίγο έξω από την πρωτεύουσα. Γραφική δρόμοι, εκκλησίες και το κάστρο συνθέτουν την εικόνα αυτού του χωριού. Πετύχαμε και λαϊκή αγορά, στο τέλος της οποίας υπήρχαν καντίνες με παραδοσιακά λουκάνικα! Την τελευταία επίσκεψη την κάναμε στο Μουσείο Τεχνολογίας, όπου θαυμάσαμε τη συλλογή τρένων και αεροπλάνων. Είχε ακόμα και την ιστορία της κλωστοϋφαντουργίας, της τηλεόρασης και πολλά άλλα. Το βραδάκι φυσικά κάναμε και την απαραίτητη βόλτα στην πόλη, την οποία συνοδέψαμε με σνίτσελ και μπύρες!

Το Βερολίνο είναι η πόλη των αντιθέσεων. Συνέβαλε σε αυτό και η περίοδος διχοτόμησης. Γενικά νιώθεις ασφαλής, ειδικά σε κεντρικά σημεία. Τα μέσα μεταφοράς λειτουργούν πολύ καλά και σου δίνουν πολλές εναλλακτικές, κάθε ώρα της ημέρας. Είναι μια πόλη που προσφέρει τα πάντα, ιδανική να την επισκεφτείς, μόνο που το χειμώνα έχει πολύυυυυυυ κρύο. Μέσα Μαρτίου και χιόνιζε καθμερινά (για αυτούς βέβαια ήταν συνηθισμένο)!

Ακριβή μου Ελλάδα

Είναι δεδομένο ότι μ’ αρέσει να ταξιδεύω. Να ξεφεύγω για ένα διάστημα (μικρό ή μεγάλο) από τα συνηθισμένα και να βλέπω κάτι διαφορετικό. Συνήθως προγραμματίζω διακοπές για το εξωτερικό χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει ότι σνομπάρω τη χώρα μας. Απλά έχω απογοητευτεί…
Παρατηρώντας τη Χαλκιδική για παράδειγμα, είδα μεγάλη εκμετάλλευση το καλοκαίρι και έναν άδειο τόπο το χειμώνα. Ζώντας στη Θεσσαλονίκη αναγκαζόμουν να πληρώνω τον καφέ 3 και 4 € τη στιγμή που σε όλη την Ευρώπη η τιμή του δεν ξεπερνάει τα 2,5€ (η αλήθεια είναι πως οι καφέδες τους δεν είναι και ότι καλύτερο). Το ίδιο και με τις μπύρες που είναι πολύ φθηνές και εδώ, ακόμη και τις δικές μας τις πληρώνουμε 4 και 5€ ή και παραπάνω. Ας πάω ακόμη πιο μακριά. Το Μάρτιο, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα πάω στο Βερολίνο για ένα 3ήμερο. Τα αεροπορικά και το ξενοδοχείο δεν ξεπερνάνε τα 130 €. Η πτήση θα είναι με τη low cost easyjet και το ξενοδοχείο θα είναι 4 αστέρων στο κέντρο του Βερολίνου. Από περιέργεια έκανα μια αναζήτηση τις ίδιες ημερομηνίες για την Αθήνα (πρωτεύουσα η μία πρωτεύουσα και η άλλη). Πτήση και ξενοδοχείο ίδιων προδιαγραφών γύρω στα 200€. Αν δεν θελήσεις να πάρεις αεροπλάνο θα πρέπει να αντιμετωπίσεις το Γολγοθά των Τεμπών με το αυτοκίνητο και την τιμή της βενζίνης στην εθνική! Ίσως η ιδανικότερη λύση θα ήταν το τρένο αλλά και πάλι μόνο το IC ή ICE, οπότε η τιμή και πάλι ξεφεύγει…

Πιο οικονομικά λοιπόν τα ταξίδια στο εξωτερικό; Και γιατί θα έπρεπε να είναι έτσι; Γιατί τα πρακτορεία έξω και το ίντερνετ μας προσφέρουν ευκαιρίες και εντός της Ελλάδας δεν γίνεται τίποτα; Τελικά έχει ψάξει κανείς πόσα θα ξοδέψει η γνώστη σε όλους μας, από τα ρεπορτάζ, 4μελής οικογένεια για ένα ταξίδι στο εξωτερικό, όταν στην Ελλάδα οι τιμές είναι στα ύψη;
Συμπέρασμα: με όλες αυτές τις εταιρείες χαμηλού κόστους που ξεκίνησαν να πετάνε από τη Θεσσαλονίκη, ακόμη και με αυτές που δεν είναι χαμηλού κόστους αλλά κάνουν καλές προσφορές και με το ιντερνετ για οδηγό στην ερώτηση «Σε ποιο νησί θα πάτε το καλοκαίρι;» μάλλον θα απαντούσα «Ίμπιζα ή Κορσική»!

Στραβό... το κλίμα

Δεν είχε τελικά την αναμενόμενη επιτυχία η κορυφαία συνδιάσκεψη για το κλίμα που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη. Παρά των κλοιό διαδηλώσεων, παρά τις παρουσίες όλων των μεγάλων ηγετών τελικά συμφώνησαν πως... διαφωνούν στα περισσότερα σημεία. Για ακόμη μια φορά στο προσκήνιο μπήκε το δίπολο ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες και τελικά τα οικονομικά ήταν αυτά που οδήγησαν σε ασυμφωνία. Η Ε.Ε. κάλεσε ΗΠΑ και Κίνα να αναλάβουν μεγαλύτερες δεσμέυσεις, τη στιγμή που οι δύο χώρες κατηγορούσαν η μία την άλλη και ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ έπαιζε ρόλο διαιτητή!
Τελικά οι ηγέτες κατέληξαν σε συμφωνία μη δεσμευτικού χαρακτήρα και ανέβαλαν τις δύσκολες αποφάσεις για το 2010. Οι μακροπρόθεσμοι στόχοι είναι η μείωση των εκπομπών ρύπων ώστε να περιοριστεί η αύξηση της θερμοκρασίας κάτω απο 2 βαθμούς. Οι ανεπτυγμένες χώρες θα παράσχουν επαρκείς, προβλέψιμους και σταθερούς οικονομικούς πόρους και τεχνολογία, προκειμένου να υποστηρίξουν την εφαρμογή προσαρμοσμένης δράσης στις αναπτυσσόμενες χώρες. Οι ανεπτυγμένες χώρες θα παράσχουν επαρκείς, προβλέψιμους και σταθερούς οικονομικούς πόρους και τεχνολογία, προκειμένου να υποστηρίξουν την εφαρμογή προσαρμοσμένης δράσης στις αναπτυσσόμενες χώρες με τα κεφάλαια να προέρχονται απο πολλές πηγές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η σύσκεψη έγινε στην Κοπεγχάγη, πρωτεύουσα μιας χώρας, που στον τομέα της οικολογίας και του περιβάλλοντος είναι μίλια μπροστά. Τα ποδήλατα είναι το κυριότερο μεταφορικό μέσο ένω έχουν δημιουργήσει μια πόλη στην οποία το διοξείδιο του άνθρακα είναι μηδαμινό. Πράγματα δηλαδλη που για να γίνουν στη χώρα μας θα περάσουν πολλές δεκαετίες για να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο, αν φτάσουμε ποτέ...

Τα Χριστούγεννα στο εξωτερικό

Σε όλους μας αρέσει η ιδεα να περάσουμε τα Χριστούγεννα στο εξωτερικό. Πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και όχι μόνο ενδείκνυνται για αυτή μας την επιθυμία. Εξάλλου, κάθε πόλη, ενόψει Χριστουγέννων παίρνει μια εντελώς διαφορετική όψη. Τα στολισμένα δέντρα, τα κτίρια, τα φώτα δημιουργούν μια αίσθηση μοναδική.
Τι σημαίνουν όμως τα Χριστούγεννα για τους Άγγλους, τους Γάλλους, τους Γερμανούς και πώς τα γιορτάζουν;
Ας κάνουμε μια περιήγηση στα ήθη και τα έθιμα 6 χωρών.

Αγγλία
Η Αγγλική κλασσική διακόσμηση περιλαμβάνει φωτεινά κόκκινα Αλεξανδριανά γύρω από το τζάκι, καθώς και κλαδιά «γκι» που κρέμονται από την οροφή που σύμφωνα με τη παράδοση όποιος στέκεται κάτω απ΄ αυτό πρέπει να ανταλλάσσει φιλιά με αγαπημένα πρόσωπα. Για τους Άγγλους δεν νοείται εορταστικό χριστουγεννιάτικο τραπέζι χωρίς γαλοπούλα, κρεατόπιτα και χριστουγεννιάτικη πουτίγκα για καλή τύχη.

Αυστρία
Στην Αυστρία όπως και στις άλλες χώρες η περίοδος των εορτών ξεκινάει την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου ή την πρώτη του Δεκεμβρίου. Στα παραδοσιακά στεφάνια που κατασκευάζονται τις ημέρες αυτές τοποθετούνται κεριά. Κάθε Κυριακή που ακολουθεί ανάβουν και ένα ακόμη κερί μέχρι και την 24 Δεκεμβρίου. Τα δώρα στα παιδιά τα μοιράζει ο Άγιος Νικόλαος με βοηθό του τον Krampus στις 6 Δεκεμβρίου.

Βέλγιο
Το Βέλγιο μπαίνει στο πνεύμα των Χριστουγέννων από νωρίς με την ημέρα του Sinterklaas και με τον πολύτιμο βοηθό του Zwarte Piet που μοιράζει τα δώρα από σπίτι σε σπίτι. Τα παιδιά κρεμάνε τις κάλτσες των δώρων στο τζάκι και αφήνουν σανό και ζάχαρη για το άλογο του Sinterklaas. Ο Sinterklaas δεν είναι ο Santa Claus. Στο Βέλγιο τα Χριστούγεννα εορτάζονται και με πλήθος παραστάσεων που αποδίδονται καλλιτεχνικά σκηνές από τη Θεία Γέννηση καθώς και λιτανείες και ακόμη υπαίθριες αγορές.

Γαλλία
Την περίοδο των Χριστουγέννων σχεδόν κάθε σπίτι στη Γαλλία έχει μια φάτνη (creche), η οποία παίζει κεντρικό ρόλο στους εορτασμούς των Χριστουγέννων. Η φάτνη διακοσμείται με αγαλματάκια από πηλό που ονομάζονται «μικροί άγιοι» (santons) και κατασκευάζονται σε μια μικρή πόλη στη Ν. Γαλλία ολόκληρο τον χρόνο. Η παράδοση αυτή ξεκίνησε τον 19ο αιώνα και εκτός από την Αγία Οικογένεια, τους βοσκούς και τους μάγους, οι τεχνίτες κατασκευάζουν και αγαλματάκια με τη μορφή ντόπιων που έχουν διακριθεί για κάποια πράξη τους. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν ήταν ποτέ πολύ δημοφιλές στη Γαλλία και παρόλο που το έθιμο του κούτσουρου έχει ατονήσει, οι Γάλλοι φτιάχνουν ένα παραδοσιακό κέικ στο σχήμα του κούτσουρου, το οποίο ονομάζεται «Χριστουγεννιάτικος Κορμός» (buche de Nol). Το παραδοσιακό γλυκό μαζί με μια πληθώρα άλλων φαγητών σερβίρονται στο μεγάλο εορταστικό δείπνο που ονομάζεται ρεβεγιόν (le reveillon).

Γερμανία
Στη Γερμανία το διάστημα που προηγείται των Χριστουγέννων είναι πολύ σημαντικό. Για τις οικογένειες τα χριστουγεννιάτικα μπισκότα, το χριστουγεννιάτικο κέικ αποτελούν τα παραδοσιακά έθιμα της περιόδου. Χαρακτηριστικές είναι και οι χριστουγεννιάτικες αγορές στο κέντρο κάθε πόλης που εμφανίζονται από το πρώτο Σαββατοκύριακο του Δεκεμβρίου και τελειώνουν την παραμονή των Χριστουγέννων. Οι πάγκοι της Χριστουγεννιάτικης αγοράς έχουν γλυκά, στολίδια και ζεστό κόκκινο γλυκό κρασί με μπαχαρικά. Στις 6η Δεκεμβρίου γιορτάζεται ο Σάνκτ Νίκολάους (ο Άγιος Νικόλαος) που είναι παρόμοιος του Άγιου Βασίλειου ως προς το έθιμο των δώρων.

Σκωτία

Οι Σκωτσέζοι δεν γιορτάζουν τα Χριστούγεννα τόσο πολύ όσο την Παραμονή Πρωτοχρονιάς που ονομάζεται «Χογκμάνυ» (Hogmanay). Η ονομασία αυτή πιθανόν προήλθε από ένα παξιμάδι βρώμης που παραδοσιακά έδιναν στα παιδιά την Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Ο πρώτος άνθρωπος που μπαίνει στο σπίτι την Πρωτοχρονιά πιστεύεται ότι επηρεάζει την τύχη των ενοίκων. Σε γενικές γραμμές, πιστεύουν ότι οι ξένοι φέρνουν καλοτυχία και ανάλογα με την περιοχή πιστεύουν ότι είναι καλό να περάσει το κατώφλι ένας μελαχρινός ή ένας ξανθός. Αυτό το έθιμο είναι γνωστό ως «το πρώτο πάτημα» (first footing). Θεωρείται κακοτυχία να αφήσεις τη φωτιά να σβήσει την Παραμονή των Χριστουγέννων γιατί τότε τριγυρνούν τα ξωτικά και μόνο η ζωηρή φωτιά θα τα εμποδίσει να γλυστρίσουν μέσα στο σπίτι από την καμινάδα. Ανήμερα τα Χριστούγεννα και πριν το πλούσιο εορτασικό δείπνο συνηθίζεται μια υπαίθρια εορταστική πυρά και χορός υπό τον ήχο της γκάιντας.

Εικόνες ... χριστουγεννιάτικες

Αγ. Παύλος

Διονυσίου

Ν. Τένεδος

Έθιμα των Χριστουγέννων

Τα Χριστούγεννα είναι πηγή χαράς και γιορτής για μικρούς και μεγάλους. Γιορτάζονται σε πολλές χώρες του πλανήτη και η κάθε γιορτή έχει το δικό της ξεχωριστό στίγμα.
Αυτή την περίοδο του χρόνου μικρές και μεγάλες πόλεις βάζουν τα γιορτινά τους, ενώ κλασικά όμορφες περιοχές, όπως η Βιέννη, το Παρίσι, η Πράγα γίνονται πραγματικά τα μέρη που θέλεις να επισκεφτείς.

Πολλά είναι και τα έθιμα που πηγάζουν από τις γιορτές των Χριστουγέννων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ας δούμε τα εγχώρια:

Oh Christmas Tree…
Το δέντρο, σαν χριστουγεννιάτικο σύμβολο, χρησιμοποιήθηκε μετά τον 8ο αιώνα.
Εκείνος που καθιέρωσε το έλατο σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, ο ΄Αγιος Βονιφάτιος, που για να σβήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, έβαλε στη θέση του το έλατο, σαν σύμβολο χριστιανικό και ειδικότερα σαν σύμβολο των Χριστουγέννων. Φυσικά, στο πέρασμα των αιώνων, το νόημα του χριστουγεννιάτικου δέντρου πήρε αναρίθμητες μορφές. Για την Αγγλία ο Τσαρλς Ντίκενς, ο συγγραφέας εκείνης της εποχής, φρόντισε να ξαναπάρουν τα Χριστούγεννα την παλιά χαρούμενη γιορταστική μορφή τους, όσο κανένας άλλος. Κι αν σήμερα σ'ολόκληρο τον κόσμο το χριστουγεννιάτικο δέντρο θυμίζει αυτή τη μέρα, αυτό σίγουρα οφείλεται στον Ντίκενς, που σε διάφορα έργα του και πιο πολύ ακόμα στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του, και το πασίγνωστο Κρίστμας Κάρολ, το προβάλλει σαν βασικό χριστουγεννιάτικο σύμβολο. Στην πατρίδα μας, το χριστουγεννιάτικο δέντρο το έφεραν για πρώτη φορά στην Αθήνα οι Βαυαροί.

Το Χριστόξυλο
Στα χωριά της βόρειας Ελλάδας , από τις παραμονές των εορτών ο νοικοκύρης ψάχνει στα χωράφια και διαλέγει το πιο όμορφο, το πιο γερό , το πιο χοντρό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Αυτό ονομάζεται Χριστόξυλο και είναι το ξύλο που θα καίει για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών (από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα) στο τζάκι του σπιτιού. Πριν ο νοικοκύρης φέρει το Χριστόξυλο, φροντίζουν να έχει καθαριστεί το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι , ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμη και την καπνοδόχο , για να μή βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια, όπως λένε στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα παραμύθια. Έτσι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων , όταν όλη η οικογένεια θα είναι μαζεμένη γύρω από το τζάκι , στην καινούρια φωτιά και μπαίνει το Χριστόξυλο.

Το Χριστόψωμο
Το «ψωμί του Χριστού» το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά. Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός. Γύρω - γύρω διάφορα διακοσμητικά σκαλιστά στο ζυμάρι ή πρόσθετα στολίδια. Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.

Το σπάσιμο του ροδιού
Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και έχουν μαζί τους ένα ρόδι, για να το λειτουργήσουν. Μπαίνοντας μέσα, με το δεξί, ένα από τα μέλη της οικογένειας, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα, το ρίχνει δηλαδή κάτω με δύναμη, για να σπάσει και να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: "με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι, τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά".

Τα Ραγκουτσάρια (Καστοριά)
Στις 6, 7 και 8 Ιανουαρίου, οι δρόμοι και τα σοκάκια της πόλης σφύζουν από τις συντροφιές των ραγκουτσάρηδων (μεταμφιεσμένων), που χαίρονται, γλεντούν και χορεύουν στο ρυθμό της ξεγνοιασιάς, σκορπώντας ολόγυρα χαρά και κέφι.
Όλοι οι κάτοικοι της πόλης παραδίνονται σ’ ένα ξεχωριστό Διονυσιακό ξεφάντωμα, με τη συνοδεία των λαϊκών οργάνων που παιανίζουν όλα τα παραδοσιακά μουσικά ακούσματα της περιοχής. Πρόκειται για πανάρχαιες συνήθειες, η προέλευση των οποίων χάνεται μέσα στο χρόνο.

Εικόνες από Βιέννη

Hofburg Palace

Prater

City Park, Johann Strauss statue

Παραμυθοχώρα, Στρατώνι

Άνοιξε και φέτος και θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι την 1η Ιανουαρίου η Παραμυθοχώρα στο Στρατώνι Χαλκιδικής.

Το σπιτάκι του Άη Βασίλη, το σπίτι των κατασκευών, το γλυκοσπιτο, η λίμνη των ευχών περιμένουν και φέτος μικρούς και μεγάλους που θα απολαύσουν τη μοναδική Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα.

Η Παραμυθοχώρα άνοιξε πρώτη φορά πέρσι, απο εθελοντές, οι οποίοι φέτος ενίσχυσαν την προσπάθεια, και πραγματικά το αποτέλεσμα μαγεύει.

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες υπάρχουν στο site . Φυσικά η είσοδος είναι δωρεάν, ή καλύτερα, όπως λένε οι διοργανωτές, κοστίζει πολλά χαμόγελα (πέρσι ήταν 1, φέτος τους χτύπησε η κρίση...).

Η Παραμυθοχώρα είναι ανοιχτή καθημερινα. Τις γιορτές θα παραμείνει ανοιχτή όλη μερα, τώρα κλείνει για 3 ώρες το μεσημέρι (2-5).

Οι φωτογραφίες είναι απο τα εγκαίνια στις 4/12.

Εικόνες... εξωτικές

Στο Μπαλί

Ξενοδοχείο στο Μπαλί

Η Angoulême των κόμικς

Όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε πιάσει και διαβάσει κόμικς. Είτε αυτό είναι Μίκυ Μάους, είτε Αστερίξ, είτε Λούκυ Λουκ, είτε Μάνγκα. Πολλοί είναι πιο φανατικοί και συλλέγουν κόμικς, χρόνια τώρα. Τι άλλο, λοιπόν, θα μας ικανοποιούσε περισσότερο από ένα Φεστιβάλ αφιερωμένο στα κόμικς. Ο καθένας θα περίμενε ένα τέτοιο φεστιβάλ να γινόταν στο Βέλγιο, στην πατρίδα των κόμικς. Και όμως αυτό το φεστιβάλ γίνεται στη Γαλλία, και ειδικότερα στην Angoulême, μια μικρή πόλη, λίγο πιο πάνω από το Bordeaux. Το φεστιβάλ είναι 4ημερο, ξεκινάει την τελευταία Πέμπτη του Ιανουαρίου και ολοκληρώνεται την Κυριακή.

Φέτος το φεστιβάλ κλείνει τα 37 του χρόνια και διεξάγεται από τις 28 έως τις 31 Ιανουαρίου. Κάθε χρόνο στην πόλη στήνονται περίπτερα με διάφορα θέματα, στα οποία μπορείς να περιηγηθείς, να δεις εκθέσεις με κόμικς και φυσικά να αγοράσεις κόμικς(προσοχή όμως τα περισσότερα είναι στα γαλλικά). Την παράσταση κάθε χρόνο κλέβει ο Fauve, η γάτα - μασκότ του Φεστιβάλ, πανταχού παρούσα και με διάθεση να σχολιάζει τα πάντα όλο το 4ημερο.

Βέβαια, μην περιμένετε να περιοριστεί η έκθεση στα θεματικά σταντ. Από τη στιγμή που φτάνεις στο σιδηροδρομικό σταθμό μέχρι το κέντρο της πόλης υπάρχουν παντού κόμικς, καθώς και θεάματα δρόμου με τα τιμώμενα «πρόσωπα» κάθε φεστιβάλ να περιδιαβαίνουν τους δρόμους της πόλης ενώ μέχρι και οι εκκλησίες παρουσιάζουν εκθέσεις κόμικς . Οι φεστιβαλιστές έχουν την ευκαιρία να δουν πολλά θεάματα και τις 4 ημέρες του φεστιβάλ, που είτε είναι κινηματογραφικά θεάματα είτε κονσέρτα και shows.

Το φεστιβάλ της Angoulême κάθε χρόνο συγκεντρώνει πολλούς θαυμαστές των κόμικς, ενώ είναι μοναδικό το θέαμα των γεμάτων τραίνων που πηγαινοέρχονται από τις κοντινές πόλεις, των μικρών και μεγάλων που, παρά το κρύο, απολάμβαναν ζεστούς καφέδες και γαλλικά σνακ έξω από το σταντ των κόμικς. Το καλύτερο όμως είναι η συγκέντρωση πολλών πολιτισμών που βρίσκουν κοινά σημεία επαφής και για 4 ημέρες χάνονται στη μαγεία των κόμικς.
Το Φεστιβάλ Κόμικς της Angoulême ξεκίνησε το 1974 και μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει να δείχνει πόσο δημιουργική είναι η 9η τέχνη. Για όσους είναι φίλοι των κόμικς, συλλέκτες και όχι μόνο αξίζει τουλάχιστον μια φορά επίσκεψη στο Φεστιβάλ.

Εικονες... Δυτικής Μακεδονίας

Πίσω από τον καταρράκτη της Έδεσσας

Το Νυμφαίο στην ομίχλη

(Νίκειος Σχολή)

At Bruges...

Μεσαιωνική πόλη στο Βορρά του Βελγίου, η Μπριζ είναι μια απο τις πιο γραφικές πόλεις της χώρας, στη Φλαμανδική πλευρά. Όχι ότι δεν μιλάνε γαλλικά αλλά ολη η πόλη είναι επηρεασμένη από ολλανδικά στοιχεία. Η Μπριζ είναι μια από τις πιο όμορφες ευρωπαϊκές πόλεις και το κέντρο της έχει χαρακτηριστεί ως μέρος προστατευόμενο από την UNESCO.

Για να δεις τη Μπριζ, ο καλύτερος τρόπος είναι να την περπατήσεις ή να την δεις μέσα από μια βαρκάδα στα κανάλια, που είναι το σήμα κατατεθέν της. Η βόλτα διαρκεί σχεδόν μισή ώρα και βλέπεις αξιοθέτα, χώρους καταπράσινους, πάπιες και κύκνους στις όχθες και μικρά καφέ.

Ξεκινάμε τη βόλτα μας απο το Κέντρο της Μπριζ (το λεγόμενο Markt) όπου δεσπόζει ο Πύργος της πόλης (Belfry). Μοναδικό μουσικό θέαμα οι καμπάνες που χτυπάνε μελωδικά τακτά χρονικά διαστήματα.

Δεν νομίζω πώς είναι απαραίτητο πηγαίνοντας στην Bruges να επιλέξεις οργανωμένη ξενάγηση. Ακολουθώντας το πλήθος πηγαίνεις από μέρος σε μέρος μέχρι που τελικά χάνεσαι στα στενά δρομάκια και βγαίνεις σε περιοχές που πάντα σε μια ξενάγηση είναι off road...

Εκτός απο το κέντρο, τον Πύργο και τις πολλές εκκλησίες στη Μπριζ στην Εκκλησία της Παναγίας (Notre Dame / Our Lady) υπάρχει και ένα γλυπτό του Μιχαήλ Άγγελου, από τα λίγα που βρίσκονται έξω απο την Ιταλία.

Και όμως το καλύτερο από όλα είναι η βαρκάδα στα κανάλια. Πάντα υπάρχει ο ξεναγος που εξηγεί αυτά που βλέπουμε σε 3-4 γλώσσες (αλλά δυστυχώς όχι ελληνικά). Εκκλησίες, μοναστήρια, μουσεία, σχολεία κλπ. όλα χτισμένα το Μεσαίωνα συνθέτουν μια ξεχωριστή πόλη. Μια πόλη που φαίνεται να γιορτάζει τα Χριστούγεννα όλο το χρόνο μέσα απο ένα μαγαζάκι που πουλάει χρισοτυγεννιάτικα και είναι στολισμένο χριστουγεννιάτικα (προσοχή όμως φώτο και βιντεο απαγορεύονται)...

Φυσικά όπως είναι λογικό η Μπριζ έχει να προσφέρει πολλά και στους καλοφαγάδες. Σοκολάτες, μπύρες και εξαιρετικά θαλασσινα (για τους λάτρεις), συνθέτουν τις γεύσεις που μπορεί να δοκιμάσει κάποιος...

Εικόνες... Χαλκιδικής

Η παραλία στα Ν. Μουδανιά