Ένα όμορφο Σάββατο...

Μετά από μια όμορφη μέρα, επιστρέφουμε στη Θεσσαλονικη,

λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα.

Ο ήλιος έπαιζε "παιχνιδάκια" πίσω από τα σύννεφα,

κάνοντας το τοπίο πανέμορφο,

λίγο πριν χαθεί πίσω από τα βουνά.

Ερχόμενοι από Χαλκιδική αντικρίσαμε ένα θέαμα μοναδικό.

Ένα ουράνιο τόξο και αναλογιστήκαμε το μύθο

που θέλει ένα καζάνι με χρυσές λίρες να βρίσκεται στη βάση του.

Ωστόσο, γνωρίζοντας ότι είναι μύθος αρκεστήκαμε

στο να απολαύσουμε την εικόνα και συνεχίσαμε για την πόλη.

Ένα τέλειο ηλιοβασίλεμα συνδυάστηκε με έναν απολαυστικό καφέ

και τη μοναδική ευκαιρία να παρακολουθείς

από κοντά τα αεροπλάνα να έρχονται και να φέυγουν.

Μνήμες από ταξιδια ξυπνάνε και ετοιμάζεις την επόμενη απόδραση.

Την επόμενη φορά ίσως να είμαι εγώ στο αεροπλάνο

και κάποιος άλλος να βλέπει την αναχώρηση μου

και να ετοιμάζει ταξίδι...

Εκκλησίες...

Εν όψει Πάσχα είχα την ευκαιρία να δω από κοντά πολλές εκκλησίες, ορισμένες από αυτές πολύ όμορφες, τις οποίες και παρουσιάζω παρακάτω. Είδα όμως και κάποια πράγματα πραγματικά πολύ αστεία απολαυστε...






Μοναδικής ομορφιάς κάθε χρόνο ο επιτάφιος της Ουρανούπολης. Είναι όλος στολισμένος με πέρλες και λουλούδια τα οποία περνάνε ένα ένα σε καρφίτσες...









Ο ναός του Αγίου Στεφάνου στην Αρναία. Καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά το 2005, ανεγέρθη σχεδόν αμέσως και τώρα ότι ευρήματα (αρχαιολογικά υπήρξαν) μπορεί κανείς να τα δει από τις γυάλινες προθηκες στο πατωμα.










Η εκκλησία στο Παλαιοχώρι (δ. Αρναίας), στολισμένη για τη γιορτή του Πάσχα. Παρδοσιακός, πετρόχτιστος ναός.

Και το καλύτερο... Φώτα νέον φέρνουν το αναστάσιμο μήνυμα!!! (Εκκλησία Παλαιοχωρίου)

Πολιτισμός: Μια προσπάθεια προσέγγισης

Τι σημαίνει η έννοια πολιτισμός; Ποιες είναι οι διαφορετικές προσεγγίσεις που υπάρχουν και γιατί είναι μια έννοια τόσο δυσνόητη τελικά.

Η λέξη πολιτισμός χρονολογείται από την αρχαιότητα. Στην αρχαία Ελλάδα σήμαινε «η τέχνη του κυβερνάν». Τη σημερινή του σημασία την πήρε από τον Αδ. Κοραή ο οποίος θέλησε να βρει μια λέξη αντίστοιχη της γαλλικής civilization. Η λέξη πολιτισμός όμως δεν μπόρεσε να αποκτήσει μια συγκεκριμένη σημασία και παραμένει έννοια ασαφής κυρίως εξαιτίας της πληθώρας των ορισμών της.
Στη συνείδηση όλων πολιτισμός είναι το θέατρο, ο κινηματογράφος, το Μέγαρο γιατί ανυψώνουν το πνεύμα και διευρύνουν τους ορίζοντες μας. Πολιτισμός όμως είναι και τα ρεμπέτικα τραγούδια, ακόμα και τα μπουζούκια, γιατί μας χαρακτηρίζουν σαν χώρα.
Στην Ελλάδα είμαστε περήφανοι για τα επιτεύγματα της αρχαιότητας, όπως ο Παρθενώνας και η αρχαία τραγωδία. Δεν είναι μόνο αυτά όμως ελληνικός πολιτισμός. Είναι οι παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα και ακόμη πιο απλά τα γλυκά του κουταλιού και οι χωριάτικες πίτες. Προσπαθούμε όμως όσο μπορούμε να αποκρύπτουμε ορισμένα φοβούμενοι μήπως μας κατακρίνουν, ξεχνώντας έτσι έναν πολιτισμό που κράτησε χρόνια.
Ακόμη, πέρα από τα όρια της χώρας βάζουμε ταμπέλες σε χώρες όπως «πολιτισμένη», «απολίτιστη ή βάρβαρη». Η Αυστρία, για παράδειγμα, είναι πολιτισμικά ανεπτυγμένη, είναι εκδυτικοποιημένη χώρα. Δείγματα πολιτισμού έχει, όμως, και η Ρουάντα. Έχει έναν πολιτισμό δικό της, ξεχωριστό που σε εμάς φαίνεται υπανάπτυκτος και απάνθρωπος, πολλές φορές. Οι κάτοικοι εκεί όμως δεν αντιδράν, έχουν μάθει να ζουν έτσι και τελικά έχουν αναπτύξει μια δική τους διαφορετική πολιτισμική κουλτούρα.
Μελετώντας τα ανωτέρω παραδείγματα κατανοούμε γιατί είναι δύσκολο να οριστεί η λέξη «πολιτισμός». Όλοι έχουμε μια ιδέα για την έννοια της αλλά δύσκολα ορίζουμε την πλήρη σημασία της.

Bookcrossing ή αλλιώς αφήστε τα βιβλία ελεύθερα

Κίνημα, διαδικτυακή κοινότητα ή μια μεγάλη παρέα, ότι και να πούμε για το bookcrossing είναι σωστό. Το bookcrossing ή ελληνιστί η βιβλιοαπελευθέρωση ξεκίνησε από την Αμερική και σύμφωνα με τον ορισμό του είναι η πρακτική του να αφήνεις τα βιβλία σου ελεύθερα σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου προκειμένου να τα βρουν αλλά άτομα και να τα διαβάσουν. Εύλογα δημιουργείται το ερώτημα πως λειτουργεί όλο αυτό. Εύκολα. Υπάρχει μια ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο το http://www.bookcrossing.com/ όπου ο καθένας μπορεί να μπει, να πάρει πληροφορίες και να γίνει μέλος βρίσκοντας απλά ένα ψευδώνυμο που θα χρησιμοποιεί. Κάθε βιβλίο που εγγράφεται στο bookcrossing έχει έναν μοναδικό κωδικό BCID (BookCrossing IDentity) βάσει του οποίου ο καθένας που έχει πάρει κάποια στιγμή στα χέρια του το συγκεκριμένο βιβλίο μπορεί να δει μέσα από το site που βρίσκεται και τι σχόλια έχουν κάνει οι υπόλοιποι που το διάβασαν. Μπορεί ο καθένας να αφήσει ένα βιβλίο σε όποιο σημείο του πλανήτη θέλει και αυτόματα ενημερώνονται όσοι ενδιαφέρονται για αυτό. Γενικά το bookcrossing μπορούμε να πούμε ότι κάνει όλο τον κόσμο μια τεράστια δανειστική βιβλιοθήκη.
Φυσικά, πολλοί είναι δύσκολο να κατανοήσουν πως γίνεται να αφήνεις κάπου τα βιβλία σου. Είναι αλήθεια ότι τα μέλη του bookcrossing δύσκολα αποχωρίζονται κάποιο αγαπημένο βιβλίο. Δεν διστάζουν ωστόσο να το αγοράσουν ξανά προκειμένου να το απελευθερώσουν. Πάντως είναι σίγουρο ότι όσοι ασχολούνται με το bookcrossing και αγοράζουν περισσότερα βιβλία και διαβάζουν περισσότερα βιβλία, κυρίως επειδή ανταλλάσσουν γνώμες και εμπειρίες και επομένως ανακαλύπτουν νέα είδη βιβλίων.
Στη Θεσσαλονίκη το bookcrossing αριθμεί περίπου 500 μέλη, ωστόσο λίγα είναι τα ενεργά. Κάθε δεύτερη Τρίτη του μήνα διοργανώνεται ένα meet up όπου παλιά και νέα μέλη μαζεύονται, συζητάνε – περίπου 10 λεπτά για βιβλία και στη συνέχεια για ό,τι άλλο θέμα μπορείτε να φανταστείτε, ανταλλάσσουνε βιβλία. Μέσα από όλο αυτό βρίσκεσαι ξαφνικά με μια παρέα ατόμων που έχετε κοινά ενδιαφέροντα και τελικά ταιριάζετε. Καταλήξαμε τα περισσότερα μέλη της Θεσσαλονίκης να κάνουμε παρέα όχι επειδή είμαστε μέλη, αλλά επειδή καταλάβαμε ότι ταιριάζουμε. Και νομίζω αυτό είναι που μένει.
Για μένα το bookcrossing είναι ένα μέσο για να διαβάσω περισσότερα βιβλία, να μάθω νέα λογοτεχνικά είδη, να αναπτύξω έναν νέο τρόπο σκέψης. Εξάλλου τι καλύτερο να μάθεις κάποια στιγμή ότι το βιβλίο που εσύ άφησες στην Αριστοτέλους τώρα έχει φτάσει στην Αγγλία ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου...

ΠΑΡΙΣΙ: Ένας τόπος για κάθε εποχή

Είναι τα κτίρια, τα μνημεία, το μέρος γενικά; Μάλλον, και κατά γενική παραδοχή είναι ο αέρας. Ή πιο συγκεκριμένα είναι κάτι στον αέρα, κάτι που κάνει το Παρίσι να φαντάζει μοναδικό και συνάμα μαγικό. Όσες φορές και να το επισκεφτείς ή αίσθηση είναι πάντα η ίδια. Και πάντα γυρνάς σαν κλασικός τουρίστας να δεις τα πιο αξιόλογα μέρη, να κάνεις «όλα όσα πρέπει ένας τουρίστας να κάνει» και βέβαια πάντα προσπαθείς να κλέψεις κάτι από την ομορφιά του τόπου. Η Αψίδα του Θριάμβου, ο Πύργος του Άιφελ, τα Ηλύσια Πεδία, το Λούβρο είναι μόνο ορισμένα από τα μέρη που είθισται κάποιος να επισκέπτεται στο Παρίσι.
Αυτό βέβαια δεν αποκλείει και τα λιγότερο γνωστά μέρη. Αυτά που δεν είναι τόσο τουριστικά, που είναι για αυτούς που έψαξαν λίγο περισσότερο την επίσκεψη τους. Ποια είναι αυτά; Τα μικρά μπιστρό, η αγορά των λουλουδιών και των βιβλίων στο Ile de la Cité, τα παραδοσιακά καφέ, γενικότερα όλα όσα συνθέτουν την παρισινή ζωή είναι ένα αναπόσπαστο τμήμα του ταξιδιού.
Το Παρίσι είναι μια πόλη πολυπολιτισμική. Είναι μία σύνθεση ανθρώπων που πολλές φορές στο παρελθόν έχει δημιουργήσει προβλήματα, και ίσως εξακολουθούν να υπάρχουν αυτά τα προβλήματα. Για αυτόν που δεν ξέρει, του φαίνεται παράξενο το πάντρεμα των πολιτισμών. Για αυτόν που πάει υποψιασμένος του φαίνεται όμορφο και διαφορετικό από τα δικά του, τα συνηθισμένα.
Από φαγητό το Παρίσι δεν λέει και πολλά πράγματα για αρκετούς. Αν δεν σας αρέσουν τα ωμά, τα ιδιόμορφα και τα ... αρνίσια τότε μάλλον θα τη βγάλετε με ιταλικό και φαστ φουντ! Σε κάθε γωνία ωστόσο υπάρχει ένα patisserie, και πραγματικά τα γαλλικά γλυκά είναι εξαίσια. Υπάρχουν βιτρίνες με γλυκά και φυσικά μένει η αίσθηση ότι πρέπει να τα δοκιμάσεις όλα. Η Γαλλία φημίζεται και για τα κρασιά της. Αν και είναι σαφώς πιο ξηρά από τα δικά μας αξίζει να δοκιμάσετε μερικές από τις εκλεκτές ποικιλίες.

Πέραν από το φαγητό, το Παρίσι έχει κάτι για όλους. Οι λάτρεις της τέχνης μπορούν να επισκεφτούν τα αναρίθμητα μουσεία (Louvre, Orsay, Picasso, Dali κ.α.). Οι λάτρεις της μόδας θα χαθούν στα Ηλύσια Πεδία και στους οίκους μόδας (Luis Vuiton, Dior κλπ.) που εδρεύουν εκεί. Οι συλλέκτες έχουν πολλά να βρουν στα μικρά μαγαζάκια στο νησί. Και η λίστα μπορεί να συνεχιστεί ατέλειωτα...
Για τους λάτρεις του ταξιδιού τώρα δεν νοείται εκδρομή στο Παρίσι χωρίς ένα πέρασμα από το Λούβρο, τον Πύργο του Άιφελ, την Αψίδα του Θριάμβου, την Παναγία των Παρισίων. Αξίζει και μια εκδρομή στις Βερσαλλίες, εκεί όπου μπορεί κανείς να μάθει την ιστορία της γαλλικής επανάστασης, να δει την αίθουσα που υπεγράφη η συνθήκη λήξης του Α Παγκοσμίου Πολέμου, να μάθει τελικά για τις ιδιοτροπίες του Λουδοβίκου του 14ου.

Τέλος, δεν γίνεται να πάτε στο Παρίσι και να αφήσετε απ’ έξω μια επίσκεψη στη Disneyland… Ένα πάρκο για μικρούς και μεγάλους, αν και νομίζω οι μεγάλοι διασκεδάζουν περισσότερο! Τέσσερις θεματικές περιοχές, παιχνίδια βγαλμένα από τα παραμύθια της Disney και τελευταία ένα καινούριο θεματικό πάρκο με τα στούντιο της Disney. Αδρεναλίνη και μαγεία συνδυάζονται σε ένα μοναδικό κόσμο. Παρόντες βέβαια πάντα και οι ήρωες της Disney που τριγυρνάνε ανάμεσα στον κόσμο και σε τακτά διαστήματα τον διασκεδάζουν με τις φαντασμαγορικές παρελάσεις. Στη Disney πράγματι ζεις μια μέρα σε ένα τελείως διαφορετικό κόσμο. Για αυτό άλλωστε όλοι εκεί είναι πάντα με ένα τεράστιο χαμόγελο...

Στα χιόνια...

Μπορεί εδώ να μην αποφάσισε ο καιρός ακόμα να γίνει χειμωνιάτικος, ωστόσο το Σ/Κ βρεθήκαμε στο Καϊμακτσαλαν και στον παλιό Αγ. Αθανάσιο και χορτάσαμε... κρύο και χιόνι. Ξεκινήσαμε νωρίς και μετά απο μια διαδρομή περί τις 2:30 ώρες φτάσαμε στο βουνό. Η αλήθεια είναι ότι για να ανεβούμε τα τελευταία 8 χλμ. χρειαστήκαμε αλυσίδες. Αλλά η άσπρη φύση, η ομορφιά του χιονιού αποζημιώνε την όποια ταλαιπωρία.

Πετύχαμε το opening του χιονοδρομικού. Είχε μαζέψει αρκετό κόσμο, όμως για τους λάτρεις των χειμερινών σπορ δεν είχε ακόμα το ιδανικό χιόνι. Η θερμοκρασία ήταν στους -7 βαθμούς ωστόσο αυτό δεν πτοούσε μικρούς και μεγάλους να παίζουν χιονοπόλεμο, να κάνουν χιονάνθρωπους.

Το καφέ ήταν φυσικά γεμάτο. Καθίσαμε και εμείς να πιούμε μια ζεστή σοκολάτα. Να επισημάνω ότι το σέρβις δεν ήταν το καλύτερο... Το κατάλαβαν και οι ίδιοι και από σερβις στα τραπέζια το γύρισαν σε σελφ σέρβις!!!!!

Αφού για αρκετή ώρα απολάυσαμε το ζεστό ρόφημα και το άσπρο τοπίο αποφασίσαμε να κατέβουμε στον παλιό Αγ. Αθανάσιο, να κάνουμε βόλτα στον παραδοσιακό οικισμο και να φάμε κάτι, ήταν ήδη μεσημέρι. Βέβαια όλοι οι εκδρομείς του χιονοδρομικού είχαν την ίδια ακριβώς ιδέα με εμάς με αποτέλεσμα ο οικισμός να είναι γεμάτος, δυσκολευτήκαμε λίγο να βρούμε τραπέζι αλλά τελικά όλα καλά. Δοκιμάσαμε παραδοσιακή τηγανιά και άλλους μεζέδες, ήπιαμε την κλασική ρετσινούλα και στη συνέχεια κάναμε μια βόλτα στα γραφικά σοκάκια του οικισμού.

Το πιο όμορφο; Είχε αρχίσει να χιονίζει... Η όλη ατμόσφαιρα (παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, σοκάκια, βουνό και χιόνι) ήταν φανταστική.

Καφεδάκι αποφασίσαμε να πιούμε...στην Πτολεμαϊδα. Αρκετά μακρία, αλλά κάναμε μια όμορφη βόλτα στη Δυτική Μακεδονία. Είχα πολύ καιρό να πάω σ'εκείνα τα μέρη και μου είχαν λείψει...

Η επιστροφή μας κούρασε λίγο. Χιόνιζε στην Εγνατία αλλά ευτυχώς πηγαίναμε άνετα. Γυρίσαμε αργά το βράδυ, κουρασμένοι, ωστόσο με τις καλύτερες εντυπώσεις...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ

Για μια εβδομάδα ο Πολύγυρος γεμίσε χρώματα από όλο τον κόσμο και βρέθηκε στο παγκόσμιο επίκεντρο του ενδιαφέροντος χάρη στο Φεστιβάλ Λαογραφίας και Παράδοσης. Το Φεστιβάλ ξεκίνησε στις 10 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 16. Με συμμετοχές από τις ηπείρους του πλανήτη μας, έδωσεμία παγκόσμια νότα και μετέφερε το μήνυμα της ειρήνης και συναδέλφωσης των λαών στα πέρατα της γης. Το Φεστιβάλ αυτό καθιστά την πρωτεύουσα ένα «Παγκόσμιο Πολιτιστικό Χωριό» όπου ο κάθε επισκέπτης απολαμβάνει ήχους, νότες, κινήσεις και μουσικές σε μία εθνική παγκόσμια συνεύρεση.

Το Φεστιβάλ φέτος παρουσιάστηκε ιδιαίτερα αναβαθμισμένο με συμμετοχές και εκτός Ευρώπης. Οι προσκεκλημένες χώρες προβάλλουν τον πολιτισμό τους, χορεύουν, τραγουδούν, παρουσιάζουν δείγματα λαϊκής τέχνης, διαφημίζουν τον τουρισμό τους, προσφέρουν γαστρονομικές γεύσεις από την παραδοσιακή τους κουζίνα, μεταδίδοντας μέσα από όλα αυτά τα στοιχεία την κουλτούρα τους, στον πεζόδρομο Πολυγύρου.

Παράλληλα με το Φεστιβάλ πραγματοποιήθηκαν και άλλες εκδηλώσεις, όπως έκθεση βιβλίου, ζωγραφικής, φωτογραφίας-αφιέρωμα στον Αργύρη Βογιατζή, παλιό φωτογράφου του Πολυγύρου αλλά και έκθεση παραδοσιακών προϊόντων. Οι Αγροτικές Ενώσεις, οι Συνεταιρισμοί, οι Τοπικοί Παραγωγοί, εκθέτουν τα τοπικά αγροτικά προϊόντα τους σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο περιπτέρων.Επιπρόσθετα οι κοινωνικές οργανώσεις, ΠΝΟΗ, ΑΝΑΤΟΛΗ με τη συμμετοχή τους έδωσαν την ανθρωπιστική διάσταση της διοργάνωσης.Φυσικά οι μικροί επισκέπτες που έχουν όρεξη για παιχνίδι και θέαμα, είχαν την ευκαιρία να διασκεδάσουν και να ψυχαγωγηθούν σε ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα για τη νεολαία με παιδικά παιχνίδια, παραστάσεις καραγκιόζη και karaoke party στον προαύλιο χώρο του Δημαρχείου.Τέλος στις 15 Αυγούστου διοργανώθηκε η συναυλία με τον Δημήτρη Μπάση στο Ανοιχτό Θέατρο Πολυγύρου. Το Φεστιβάλ προλόγισε η συναυλία με τους Μουσικούς της Πόλης που διοργανώθηκε στην πλατεία επιμελητηρίου και συμμετείχαν μικροί και μεγάλοι μουσικοί από τον Πολύγυρο.

Πραγματικά το όλο κλίμα που επικρατούσε στον Πολύγυρο ήταν πολύ «ευρωπαϊκό» θα έλεγα. Κόσμος καθόταν στους πεζόδρομους και απολάμβανε τη διοργάνωση. Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά είδα τόσο κόσμο στον Πολύγυρο. Ήταν όντως μια πρωτεύουσα πολιτισμού και ευχή όλων όσων αρέσουν τέτοιου είδους θεάματα σίγουρα είναι να γίνονται πιο συχνά. Ωστόσο, καθώς το καλοκαίρι καλά κρατεί και ο Πολύγυρος είναι ένα μέρος αρκετά δροσερό αναρωτιέμαι γιατί δεν μπορούμε να βλέπουμε κόσμο στην πρωτεύουσα του νομού και ημέρες εκτός διοργανώσεων…

Το διάστημα τόσο κοντά μας...

Επηρεασμένος από την προηγούμενη δημοσίευση βρήκα στον Αγγελιοφόρο της Κυριακής 2 ενδιαφέροντα άρθρα σχετικά με την αστρονομία και τα παραθέτω παρακάτω:

Ένα μοναδικό θέαμα για λάτρεις και μη

Ορισμένοι σχολιάζουν ότι στη Χαλκιδική γίνονται μόνο γιορτές και πανηγύρια. Και όμως... Για ακόμη μια χρόνια διοργανώθηκε κάτι ξεχωριστό. Οι αστροβραδιές. Για ένα διήμερο τηλεσκόπια, προτζέκτορες και μια έκθεση φωτογραφίας αστρικών σωμάτων στήθηκαν στην παραλία Διονυσίου και στα Νέα Φλογητά. Διοργανωτές ήταν τα μέλη του συλλόγου Φίλων Αστρονομίας Θεσσαλονίκης, νέα παιδιά με μεράκι, κέφι και διάθεση που θέλησαν να μυήσουν στον δικό τους κόσμο όποιον διέθετε 10 λεπτά για να κοιτάξει μέσα από τα τηλεσκόπια. Το θέαμα πραγματικά αποζημίωνε, Η σελήνη φαινόταν δίπλα, το ίδιο και ο Δίας. Οι πιο τυχεροί είδαν νεφελώματα και γαλαξίες και ταξίδεψαν νοητά στα άστρα. Στόχος της διοργάνωσης ήταν η προώθηση της αστρονομίας και η ενημέρωση του κοινού για έναν κόσμο που φαίνεται τόσο μακρινός και άγνωστος. Σαφώς δεν είναι εύκολο να μάθεις και να εντρυφήσεις στην αστρονομία. Χρειάζεται να ενημερώνεσαι διαρκώς από βιβλία και οι πραγματικοί λάτρεις μπορούν να αγοράσουν ένα τηλεσκόπιο, ερασιτεχνικό, που κοστίζει περίπου 300 ευρώ ώστε να προσεγγίσουν καλύτερα την επιστήμη.

Αξιοσημείωτη ήταν και η παρουσίαση που έγινε για την έκλειψη ηλίου που έλαβε χώρα στη Σιβηρία πριν λίγο καιρό. Παιδιά από το σύλλογο είχαν πάει στη Σιβηρία με την ερευνητική ομάδα του ΑΠΘ και παρακολούθησαν το φαινόμενο, το οποίο περιέγραψαν ως μοναδικό και εκθαμβωτικό. Επίσης ανανέωσαν το ραντεβού τους με ... τον ήλιο για τις 22 Ιουλίου 2009 που άλλη μια έκλειψη ηλίου θα γίνει στη Σαγκάη. Προς το παρόν όσοι αρέσκονται να κοιτάνε το ουράνιο στερέωμα μπορούν να περιμένουν την αυγουστιάτικη πανσέληνο το Σάββατο!

Σε μια εποχή που η τεχνολογία επιτρέπει να έρθουμε κοντά στο συμπάν είναι κρίμα να μην υπάρχουν παρόμοιες διοργανώσεις, ενημέρωσης και πληροφόρησης και άλλες χρονικές στιγμές. Εξάλλου η αστρονομία διαρκώς παρουσιάζει νέα επιτεύγματα. Για παράδειγμα εσχάτως η ΝΑΣΑ έκανε μια αναπάντεχη ανακάλυψη: στο έδαφος του πλανήτη Άρη ενδεχομένως να υπάρχουν χημικά στοιχεία που εμποδίζουν την ανάπτυξη μικροοργανισμών. Για πλήρη διερεύνηση των ευρημάτων θα χρειαστούν περισσότερες αναλύσεις καθώς λίγες μέρες νωρίτερα οι επιστήμονες είχαν ανακοινώσει ότι στον Άρη υπάρχει νερό με τη μορφή πάγου.

Σημ. Στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών ΝΟΗΣΙΣ

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΖΕΙΣ ΣΤΑ ΦΛΟΓΗΤΑ

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΖΕΙΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΕ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟΠΟ ΟΠΟΣ ΤΑ ΝΕΑ ΦΛΟΓΗΤΑ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ